Na propozycję cyklu rozmów z Iren? Lichtenstein-Fall, znaną francuską dziennikarką radiową i telewizyjną, Nicolas Bouvier przystał prawie bez namysłu. Pociągający wydał mu się pomysł rozmawiania "o wszystkim, co nas trzyma przy życiu lub dobija" z osobą, z którą przez wiele lat blisko współpracował i którą cenił i podziwiał. Spodobała mu się także formuła planowanej książki: zamiast "produkowania tekstu" zapis konwersacji, z zachowaniem jej swobodnego tonu i naturalnej świeżości, nieprzewidywalnych zwrotów, a nawet potknięć i luk. Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania obojga interlokutorów, a także ich francuskiego wydawcy, powstał bowiem tekst fascynujący. Bouvier z niezwykłą szczerością opowiada o swoim dzieciństwie i latach młodzieńczych, o potrzebie wyrwania się z domu i o największej pasji swojego życia - podróżowaniu. Dodatkową atrakcją książki są zdjęcia pisarza z różnych okresów jego życia oraz fotografie jego autorstwa, przedstawiające bliskie mu osoby i miejsca.

...

Tym razem odbywamy wędrówkę po dziejach Irlandii, widzianej z perspektywy historii opactwa Clonmacnoise i mieszkańców osady Klimurvy, niegdyś rybackiej, dziś żyjącej z turystów. W dalszej części opowieści przemierzamy Koreę, tak bardzo odmienną od japońskiej supercywilizacji; wreszcie pod okiem przewodnika-mędrca poznajemy Państwo Środka. Spotykani na szlaku ludzie, krajobrazy, magia przenikająca religię i historię układają się w świadomości czytelnika w obraz wręcz metafizyczny, który staje się manifestem wewnętrznej wolności człowieka....

Narrator, jak można się łatwo domyślić - pisarz i podróżnik, wędrujący bez określonego celu po Azji, trafia na Cejlon, gdzie z powodu choroby i braku pieniędzy musi pozostać przez dłuższy czas. Przykuty do łóżka, trawiony wywołującą majaki gorączką, ulega wszechogarniającej magii tego miejsca. A jest to miejsce niezwykłe: tu wszyscy rzucają uroki, na ulicy spotyka się demony i czarodziei, a rozmowy z osobami nieżyjącymi od lat są na porządku dziennym. Dzięki cudownemu darowi obserwacji i portretowania Bouvier wprowadza nas także w życie postaci realnych: celnika, sklepikarki z Indigo Street czy ojca Alvaro, jezuity, chociaż realność tego ostatniego także staje pod znakiem zapytania.

...

Jest to książka o podróży jako Wielkiej Przygodzie - poznawczej i egzystencjalnej, o podróży jako sposobie istnienia. Opublikowana w 1963 roku, wkrótce stała się "świętą księgą" tych, dla których podróże nie są powierzchownym zwiedzaniem świata, lecz próbą dotknięcia istoty życia. Opisana z niezwykłą wrażliwością wyprawa, rozpoczęta w czerwcu 1953 roku w Genewie, wiodła przez Macedonię i Grecję, następnie Turcję, Iran i Afganistan, a zakończyła się w grudniu 1954 roku u wrót Indii na przełęczy Chajber. Książka ilustrowana jest rysunkami Thierry'ego Verneta, przyjaciela autora i towarzysza podróży. "W tej pięknej i urzekającej książce sama istota podróżowania wymyka się opisowi, chociaż opisywanie podróży jest tu czynnością równie ważną, co przemierzanie szlaku. Bouvier prowadził zapiski na gorąco, a kiedy w jednym z miast stracił przez głupi przypadek część notatek, długo nie mógł się pogodzić z tą stratą. Ale Oswajanie

...