Jest to opowieść o Emilu, skromnym czeskim chłopcu, którego życiową pasją jest bieganie. Historia Emila jest nierozdzielnie związana z historią jego kraju, którą jak klamry spinają dwie daty: 1938 i 1968 - zajęcie Czech i Moraw przez Niemcy i interwencja zbrojna wojsk Układu Warszawskiego. Emil Zatopek, bo o nim tu mowa, legenda stadionów, najszybszy długodystansowiec lat pięćdziesiątych XX wieku, to skromny, łagodny człowiek o promiennym uśmiechu. Droga do rekordów prowadzi przez katorżniczy trening, przez nieustanne przesuwanie granic własnej wytrzymałości. Echenoza interesuje wysiłek i sens,  jaki nadaje mu Zatopek, unika przy tym wszelkiej idealizacji swojego bohatera. Trud jest prozaiczny, ból rzeczywisty, medale okupione cierpieniem, którego sportowiec nie jest w stanie ukryć. Na bieżni grymas  udręki wykrzywia mu twarz, biegnie dziwnie, niestylowo, a przecież zostawia rywali daleko w tyle. Po latach sukcesów czas na pierwsze porażki i nieuchronny schyłek kariery, co Zatopek przyjmuje z pokorą, podobnie jak i innego rodzaju próby, na kt

...

Fikcyjna biografia Maurice?a Ravela (1875-1937), obejmująca ostatnich dziesięć lat życia francuskiego kompozytora. Tłem jest jego tournée po Ameryce - Nowy Jork, Chicago, Los Angeles - migawki z podróży, rywalizacja z Gershwinem, spotkanie z Josephem Conradem, powrót do Paryża, do domu w Montfort-l?Amaury, choroba i dramatyczny kres życia. Echenoz drobiazgowo odtwarza codzienną scenerię życia kompozytora, buduje wizerunek postaci niedostępnej i utkanej ze sprzeczności. Z jednej strony Ravel to artysta u szczytu sławy, światowiec, wyrafinowany dandys, dbający o każdy szczegół własnej garderoby, z drugiej ? cierpiący na bezsenność mizantrop, człowiek zamknięty w sobie i nieprzenikniony. Proza Echenoza, jak zawsze oszczędna, elegancka, minimalistyczna, odwołuje się do technik filmowych i synkopowej muzyki jazzu.

...

Felix Ferrer, bohater powieści Echenoza, jest marszandem. Prowadzi niewielką galerię sztuki współczesnej, sprzedając dzieła, do których wartości ma stosunek co najmniej sceptyczny. Poznajemy go w chwili, gdy odchodzi od żony. Uwodzi spotykane na swej drodze kobiety,  traktując je instrumentalnie, choć z czasem nabiera wątpliwości, czy to on sam nie jest uwodzony i wykorzystywany. Chce wierzyć, że wciąż jest młody i sprawny jak kiedyś, choć coraz częściej musi się stosować do napomnień swego lekarza. Nieoczekiwanie pojawia się w powieści wątek sensacyjny, wręcz kryminalny, dotyczący kradzieży przywiezionych z dalekiej Arktyki skrzyń zawierających cenne dzieła sztuki eskimoskiej ? przeplatający tę ironiczną, czasem autoironiczną opowieść o kryzysie wieku średniego, o człowieku rozdartym między pragnieniem bezustannej odmiany a dążeniem do spokoju i uczuciowej stabilizacji.  ...

Max Delmarc, pięćdziesięcioletni pianista wirtuoz o światowej sławie, mimo pełnej sukcesów kariery przed każdym publicznym występem przeżywa paraliżującą tremę, którą nieodmiennie usiłuje zagłuszyć alkoholem. Max mieszka ze swoją siostrą i choć podoba się kobietom, jest zbyt nieśmiały i niepewny siebie, aby nawiązać znajomość z tymi, które wzbudzają jego zainteresowanie. Artysta snuje fantazje na temat swoich miłosnych niespełnień, a jego myśli każdego wieczoru krążą obsesyjnie wokół postaci Rose, dziewczyny spotkanej trzydzieści lat wcześniej. W pogoni za jej widmem Maxowi zdarza się zapuścić w odległe i nieznane mu rejony Paryża. Już na samym początku powieści czytelnik dowiaduje się, że Max ma przed sobą zaledwie dwadzieścia dwa dni życia. ...