Igor Stiks

Igor Štiks (ur. 1977 w Sarajewie) – jeden z najbardziej wyrazistych głosów współczesnej literatury bałkańskiej, a zarazem ceniony naukowiec i działacz społeczny. Jego twórczość i praca badawcza skupiają się wokół tematów tożsamości, obywatelstwa oraz skomplikowanej historii Europy Środkowo-Wschodniej. Urodził się w Bośni i Hercegowinie, ale z powodu wybuchu wojny w 1992 roku przeniósł się do Zagrzebia. Doświadczenie uchodźstwa i życia w rozpadającym się państwie mocno ukształtowały jego późniejszą wrażliwość artystyczną. Studiował filozofię i literaturę porównawczą na Uniwersytecie w Zagrzebiu. Doktorat obronił w prestiżowym Institut d'Études Politiques w Paryżu oraz na Northwestern University w USA. Wykładał m.in. na Uniwersytecie w Edynburgu, a obecnie związany jest z uczelniami w Belgradzie i Lublanie. Pisze w języku, który sam określa jako wspólny język Chorwatów, Serbów, Bośniaków i Czarnogórców. Jego proza jest intelektualna, pełna historycznych paraleli i pytań o kondycję człowieka wciągniętego w tryby wielkiej polityki. Za pierwszą powieść „Dvorac u Romagni” (Zamek w Romagnii) otrzymał w 2000 roku nagrodę Slavić dla najlepszego debiutu w Chorwacji. Jego najsłynniejsza książka „Krzesło Eliasza” (Elijahova stolica) została nagrodzona prestiżowymi wyróżnieniami (m.in. Nagrodą im. Mešy Selimovicia). Najnowsza powieść Štiks „W” przedstawia losy lewicowych aktywistów i dziedzictwo wydarzeń `68 roku we Francji.