Ironiczny portret włoskiej elity – kryminał, który przeszedł do historii literatury!

Tajemnica i wisielczy humor łączą się w tej błyskotliwej powieści, uważanej za jeden z pierwszych i najciekawszych włoskich kryminałów.

Turyn to miasto pozornie uporządkowane, pod podszewką kryjące jednak szaleństwo. Kiedy wpływowy architekt, postać o niechlubnej reputacji, zostaje zamordowany, wydarzenie to wstrząsa światem bogatej turyńskiej burżuazji. Zwłaszcza że narzędziem zbrodni jest… kamienny fallus.

Poważny i metodyczny komisarz Santamaria, Sycylijczyk, zanurza się w świecie wyrafinowanych intelektualistów i dam z wyższych sfer. Początkowo podejrzenia skupiają się na parze, której wina zdaje się być efektem... niewinnej gry towarzyskiej. Jednak z czasem intryga zamienia się w krwawy labirynt.

Kobieta na niedzielę to powieść wyjątkowa – z jednej strony lekka i wyrafinowana, z drugiej oferująca czytelnikowi przenikliwą i ostrą ironię. Włoski kryminał służy tu jako pretekst, by nakreślić żartobliwy i wnikliwy portret hipokryzji i komicznych ambicji piemonckiej burżuazji lat 70.

Książka, która udowadnia, że prawdziwy włoski kryminał jest jednocześnie inteligentny i nieodparcie śmieszny.